Πέμπτη, 17 Ιουνίου 2010

Κάψωνας ενα

Με ζέστη και με κάψωνα περπάταγα στον δρόμος,
μπλουζάκι κοντομάνικο, λευκό σαν νοσοκόμος
καπέλλο νεσκαφέ, δωράκι παναρχαίο
κόκκινο μαύρο ήτανε, χρώμα οχι τυχαίο.

Με τέτχοιο κάψωνα λοιπον, κανονικό λιοπύρι,
με μία φάντα πρωινό και λιγο ψωμοτύρι,
ξεκίνησα να πα να βρώ καινούργιο ξυπνητήρι.
Το 'σπασα τ' άλλο ενα πρωί κι εγινε πανηγύρι.

Οπως επήγαινα λοιπόν, περνά ενα μηχανάκι,
με λεει "σου βρίσκεται κανα ψιλό να πάρω τσιγαράκι ;"
Του λεω φιλε κατ' αρχην θα δεις δεν εχω τσέπη,
και ενας νεος σαν αυτον να ζητιανά δεν πρέπει.

Μου λεει "καλά, ευχαριστώ" μαρσάρει και σουζάρει,
εξαφανίζεται απο μπρός κι ας πάει όπου γουστάρει.
Ειπα θα βρει σε άλλονε να πέσει να ζητάει,
χάλασε ο κόσμος σήμερα κι άρχισε να πεινάει.

Σε λιγο έφτασα λοιπόν σε ενα μαγαζί,
εκεινο που εχει οτι ποθώ κι άλλα πολλά μαζί.
Με το που μπήκα μεσα, ρώτησα πού θα πάω,
για ξυπνητήρια σούπερ, τεχνολογία ντούπερ.

Λέει θα πας επάνω στον όροφο τον τρία,
ειναι εκει ο πωλητής  για την τεχνολογία.
Πραγματικά εκει ητανε και διάλεξα με πάθος
και πήγα εις τον πωλητή να κάνω ενα παζάρι,
για την τιμή να ρώταγα εγω το παλληκάρι.

Μεσιέ μπονζούρ θα ηθελα αυτο το ξυπνητήρι,
για πες μου πόσο κάνει αυτό το σούπερ κουρντιστήρι ;

Γυρνάει και τι να δω ο δόλιος αφελής ;;;
Ηταν ο μηχανόβιος, δούλευε πωλητής !
...
Χαμογελά και λεει με ευγένεια, με θάρρος, δυνατά,
"Για σάς οτι κι αν πάρετε 300 κάνει ευρά,
300 ακατέβατα δεν ειναι και πολλά ! "

Ηθικό δίδαγμα : Ποτέ δεν ξέρεις πότε, πού και πώς θα ξανασυναντήσεις αυτόν που έφτυσες.


κόποιράϊτ Τζονάκος

2 σχόλια:

  1. Χαχαχααα!!!!
    'ΕΤσι είναι!!
    Ποτέ δεν ξέρεις που θα βρεις μπροστά σου αυτόν που απαξίωσες...
    και τότε αλλοίμονό σου...
    Αληθινή ιστορία ήταν?
    Πολύ ωραία πάντως τα είπες...
    :)))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. χαχαχαχα!Δεν υπάρχεις!

    Έχεις απόλυτο δίκιο όμως...
    Άλλωστε δεν έλεγαν οι παλιοί μόνο βουνό με βουνό δεν σμίγει?....

    Φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή