Πάει πάει και δε γυρνάει

Πάει πάει το καλοκαίρι πάει,
φεύγει το άτιμο φεύγει
πίσω ξανά δεν γυρνάει,
με κάτι βροχούλες, υπεκφεύγει.
Νά μαι ! μαυρίλος απ' την τεμπελιά
στον ήλιο καπέλο, φραπές,
κόζαρα στις παραλίες κάθε κοπελιά,
που μίλαγε μαζι της ενας χλεχλές.
Κάναμε και φέτος τα μπάνια του λαού,
δεν μας διαολίζουνε πλέον τα μπικίνια
δεν μετακομίζουμε αλλού,
δεν θα μας τρελάνουν τα πιπίνια,
τέρμα τα ξενύχτια στην Ψαρού.
Εβρεξε και λιγο να μουσκέψει,
μπας και της κυβέρνησης της φέξει,
σβήσαν οι φωτιές, σβήσανε τα λάθη,
πάμε ευρωμπάσκετ,
να μπει κανα καλάθι.
επαιξε κι ο βάζελος, έπαιξε κι ο γάβρος,
γιόρτασε πριν λίγο και ο Σταύρος.
Αχ γαμώτο μου Σεπτέμβρης πάλι,
σύννεφα μελαγχολία και βιοπάλη.
Μην απελπιζόμαστε Βρασίδα,
υπάρχουν και ωραία απ' οσα είδα,
αμα χειμωνιάσει θα 'ν ωραία,
κάπου θα τα πίνουμε παρέα.

... χίκκκκ .......

Οχι ρε δεν πήγα Μύκονο, ούστ.