Δευτέρα, 6 Απριλίου 2009

Με ξόφλησες ...

Εγω που ήμουν αθλητής,
και σούπερ και μοντέλο,
μ' είδες να γίνομαι μπεκρής,
που τα 'κανα μπουρδέλο.

Εμένα μ' άφησες στεγνό,
να μείνω χωρίς φράγκο,
μ' άφησες μήνυμα στερνό,
στου εξοχικού τον πάγκο.

Αφωνο μ΄αφησες μωρή,
κι αξύριστο στο δρόμο,
βρέθηκα μόνος το πρωί,
να πολεμώ τον νόμο.

Για κάμπινγκ και τα σχετικά,
μία σκηνούλα ειχα,
φακό, τσιγάρα και σκοινιά,
μου τα δωσες για προίκα.

Τα πήρα άπονη κι εγω
ενα πρωί και πήγα,
δύο τετράγωνα απο δω,
στη φτώχεια και την πείνα.

Πενήντα μέρες ειμαι εδω,
και δεν πονά κανένας,
και μη σκεφτείς πως φαγητό,
μου έφερε κανένας.

Θα μείνω εδω να χαίρεσαι,
το πώς με ξεφτιλίζεις,
τι έκανες, πώς φέρεσαι,
πώς με φωνές με βρίζεις.

Εχει ο θεός μου λέγανε,
και πράγματι το ειδα,
με λάπτοπ που μου φέρανε,
τωρα ειμαι στη χλίδα.

Δίδαγμα : Ολα μπορούν να αλλάξουν απο τη μιά στιγμή στην άλλη.

5 σχόλια:

  1. Χαχαχαχαχαχαχα!!!
    Κάτι μου ...θυμίζει αυτό....
    :))))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Nαι ε ;
    Θυμίζει ανθρώπινες καταστάσεις που εχουν συμβεί σε πολλούς ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Πικρα ρε Τζονιιιιιιιιιιιι!!!!
    Πτανα κενωνια, βαλε ενα Τζονι να πιουμε να πανε κατω τα φαρμακια...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Υπάρχει, απλά το ειχα ξεχάσει !

    ΑπάντησηΔιαγραφή