Σάββατο, 28 Φεβρουαρίου 2009

Kαπνιστό στη θράκα


Εχτες επείναγα πολύ κι άναψα για να ψήσω,
μπριζόλα, μπιφτεκάκια, να φάω να μασήσω,
μόλις τα κάρβουνα άναψαν τα έβαλα επάνω,
βαράει το τηλέφωνο, σηκώνομαι, το πιάνω,
ήτανε η ξαδέρφη μου η όμορφη Αλίκη,
κι ήθελε τάχα μου να πει, να ρίξει μπινελίκι,
για τον κακό της τον καιρό που έλαχε να πέσει,
σε ωρα διακοπής νερού και μπήκε για να χέσει.
Εβρώμισεν ο σπίτις της με μπόχα, ω τραγωδία,
και σ όλο το τετράγωνο μύριζε δυσωδία.

Αφου τηνε ηρέμησα, της ειπα να κεράσω,
κρατήθηκα κι εγω of course πολυ να μη γελάσω,
εκοίταξα τα κάρβουνα να δω το φαγητό,
αμάν ! μια ωρα στο τηλέφωνο το έκαψα κι αυτό !

Εκλεισα το τηλέφωνο, βρίζοντας οχετό,
αφήνοντάς την σύξυλη να πήξει στο σκατό.
Γαμω την κοινωνία μου βρωμούσε και σε μένα,
καπνό και κάψιμο βαρύ απο δω ως τον ΑΝΤ1,
Με ενα γδούπο έκλεισα την πόρτα του σπιτιού,
και τράβηξα σε μαγαζί γρήγορου φαγητού.

Ηθικό δίδαγμα :
Αμα εχεις φαγητό και ψήνεται μη μιλάς πολλή ωρα στο τηλέφωνο με βρωμιάρες :)

4 σχόλια:

  1. Καλημερα Μεταλλαγμένε.
    Χαίρω που γέλασες πολύ,
    Τρίτη πουρνό, πρωι πρωί.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ΄πολύ πλάκα είχε, το χάρηκα! ποιητά μου, υποκλίνομαι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ευχαριστώ πολύ ... παύλα !
    Πρωτότυπο ψευδώνυμο δεν μπορώ να πώ :)
    Καλωσήλθες στον πιο πικάντικο διαδικτυακό διάλογο, τον Αστοδιάλογό μας :Ρ

    Καιρός να γράψουμε κάτι φρέσκο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή